Me gusta el viento, me gustás tú… (Lubię wiatr, lubię ciebie). Na pewno słyszałeś/aś tę piosenkę Manu Chao. Jeśli nie, możesz ją włączyć niżej i poznać tego hiszpańskiego klasyka! Mimo, że piosenka jest przyjemna, jest prawdopodobne, że nie darzysz czasownika “gustar” sympatią. Dopiero co walczyłeś/aś z odmianą czasowników regularnych, a jaśniepan “gustar” jakby tym zasadom się nie poddaje. ¡No te preocupes! Nie martw się. Odmiana czasownika gustar jest prostsza niż myślisz.
Me gusta el verano – co znaczy czasownik “gustar”?
Czasownik gustar przetłumaczymy jako: “lubię” lub “podoba mi się”, np.
Me gusta cocinar. – Lubię gotować.
A mi madre no le gusta mi nuevo peinado. – Mojej mamie nie podoba się moja nowa fryzura.
Creo que les gustan los animales. – Myślę, że oni lubią zwierzęta.
Me gusta czy me gustan?
Przeanalizujmy chwilę nasz język i czasownik “podobać się”. Okazuje się, że hiszpański i polski mają ze sobą sporo wspólnego.
Podoba mi się ten film.
Jej też podoba się ten film.
Zauważ, że w pierwszym zdaniu mówię o sobie. To mi podoba się film. W drugim mówię już o innej osobie, o niej, o mojej kumpeli. Czasownik jednak nie ulega zmianie. Czasownik nie zależy zatem od osoby, o której jest mowa. Od czego zatem? Spojrzysz na dwa kolejne zdania.
Podobają mi się te obrazy.
Jej też podobają się te obrazy.
Niezależnie od tego, czy mówię o sobie czy o mojej kumpeli, czasownik znów ma tę samą formą. Tym razem jednak jest w liczbie mnogiej. Dlaczego? Dlatego, że “obrazy” mają liczbę mnogą.
Wniosek?
Forma czasownika “podobać się” zależy od rzeczownika lub czynności, do której ten czasownik się odnosi. Tak samo będzie w przypadku czasownika „gustar”. Będziemy używać zatem tylko dwóch jego form:
- … gusta – po tej formie pojawi się bezokolicznik czasownika lub liczba pojedyncza rzeczownika
- … gustan – po tej formie pojawi się liczna mnoga rzeczownika
¡Ojo!
Czasownik gustar wymaga użycia rodzajnika określonego, gdy mówimy o rzeczowniku. Musisz powiedzieć zatem:
Me gusta el pan.
Me gustan los gatos.
Me gusta czy le gusta?
Wiemy już zatem, kiedy użyć formy czasownika “gusta”, a kiedy “gustan”. Co by jednak oznaczało zdanie: “gusta la comida española”? Niewiele. To zdanie jest niepoprawne, bo nie wiadomo o kim jest mowa. Potrzebujemy zaimków dopełnienia dalszego, które odpowiadają na pytanie “komu? czemu?”. Na obrazku poniżej są zaznaczone na zielono.
Hmm… Co jednak w sytuacji, gdy chcę uściślić o kim jest mowa? “Le gustan los gatos” może przecież oznaczać, że koty lubi on, ona, a może mowa o Panu lub Pani. Jeśli chcę powiedzieć, że to on lubi koty, muszę dodać przyimek “a” przed podaniem zaimka osobowego. W ten sposób zaznaczam, że to “komu?” – “jemu” podobają się te zwierzaki.
A él le gustan los gatos.
Jeśli przetłumaczymy to dosłownie, to tak, w języku polskim wyjdzie nam z tego masło maślane – “Jemu mu podobają się koty”. Po hiszpańsku jednak to zdanie brzmi jak najbardziej naturalnie. Spójrz na zaimki zaznaczone na pomarańczowo na poniższej tabelce. One są opcjonalne, dodajemy je wtedy gdy nie jest do końca jasne o kogo chodzi lub gdy chcemy podkreślić, o jakiej osobie mówimy. Zaimki zaznaczone na zielono są nierozłączne z czasownikiem „gustar” i nie możemy ich pominąć!
Zauważ, że zaimki jakie występują po przyimku “a” w pierwszej i drugiej osoby liczby pojedynczej różnią się od zaimków osobowych, które stawiamy w zdaniu w funkcji podmiotu (yo, tú). Po zaimku przyjmuj formy: a mí, a ti. Reszta zaimków ma taką samą formę jak w funkcji podmiotu (él, ella, usted, nosotros, nosotras etc.).
Możesz też przyimek “a” postawić przed imieniem lub funkcją danej osoby, np.
A Juan no le gusta la paella.
A mi madre le gustan las novelas románticas.
Me gustas tú… – kiedy czasownik gustar się odmienia?
Okej, masz mnie! Czasownik “gustar” odmienia się przez wszystkie osoby. Używamy odmiany przez inne osoby, by powiedzieć, że ktoś nam się podoba lub my się komuś podobamy, na przyklad:
Me gustas. – Podobasz mi się.
Creo que le gusto. – Myślę, że ja mu się podobam.
Czasownik w tej formie pojawia się jednak dużo rzadziej, ma podtekst romantyczny. Jeśli chcesz powiedzieć, że kogoś lubisz, bez romantycznego podtekstu, użyj czasownik “caerle bien/mal a alguien”. Funkcjonuje on tak samo jak czasownik “gustar”.
Tu amigo me cae bien. – Lubię twojego przyjaciela.
Su jefe me cae mal. – Nie lubię jego szefa.
Sus primos no me caen muy bien.
¡A mi también! – Jak zareagować?
Jeśli ktoś coś lubisz, a ty chcesz się z nim zgodzić, powiesz:
A mí también (me gusta). – Mi też (się podoba).
Jeśli ktoś czegoś nie lubi i Ty również za tym nie przepadasz, powiesz:
A mí tampoco (me gusta). – Mi też nie. (Ja też tego nie lubię).
Jeśli natomiast nie zgadzasz się z rozmówcą, wystarczy, że powiesz:
- A mí me gusta la paella. – Ja lubię paellę.
- A mí no. – Ja nie. (dosłownie: “mi nie”, bo gramatycznie czasownik gustar funkcjonuje jak “podobać się”).
Lub:
- A mí no me gusta la paella. – Nie lubię paelli.
- A mí sí. – Ja tak.
Czasownik gustar – ćwiczenia
4. Odpowiedz na pytania z obrazka. Napisz komentarz, żebym poprawiła Twoją wypowiedź. 🙂
Jak Ci poszło? Czy jest coś, czego nie rozumiesz w użyciu tego czasownika? Jeśli jesteś już gotowy/a, żeby przejść do kolejnego tematu, zajrzyj do wpisu o trybie rozkazującym lub o opisie osoby po hiszpańsku, w których znajdziesz memy i ćwiczenia interaktywne. Widzimy się w następnym wpisie!
